ارتباط بین مغز و کاهش وزن

موفقیت در کشف راه ارتباطی بین مغز و کنرل و کاهش وزن

طبق گزارش سایت نیوز مدیکال نت تحقیقات جدید نشان می دهد که فعالیت بالای مغزی, نقش زیادی در کاهش وزن دارد. در مطالعه ای که بین ۲۴ نفر شرکت کننده در یک کلینیک کاهش وزن برگزار شده، کسانی که بیشترین میزان موفقیت را در کاهش وزن کسب کردند، فعالیت بیشتری در ناحیه مغز قشر پیشانی جلویی که در کنترل انسان نقش دارند دیده شده. نتایج مطالعه در ۱۸ اکتبر در متابولیسم سلولی منتشر شد.

آلن داگر (alain_dagher) از مؤسسه عصب شناسی مونترال در سال ۲۰۰۷ می گوید: “آنچه که ما متوجه شدیم اینست که در انسان کنترل وزن بدن به طور عمده تحت تاثیر عملکرد مغز در نواحی وابسته به کنترل است. “این ناحیه مغز توانایی در نظر گرفتن اطلاعات دراز مدت مانند میل به سالم بودن را دارد تا بتواند خواسته های فوری را کنترل کند.”

دو هورمون، لپتین و گرلین، در قرار دادن در حالت میل به خوردن غذا برای کاهش وزن تاثیر دارند.. تحقیقات قبلی تایید می کند که این میزان هورمون در هنگام کاهش وزن تغییر می کند. داگر می گوید: “هر کسی که وزن را از دست می دهد، این تغییر را در لپتین و گرلین مشاهده می کند. “فقط بعضی از مردم به دلایلی که ما هنوز نمی دانیم، قادر به حفظ خود تنظیمی در برابر این سیگنال هستند.”

محققان برای بررسی نقش هورمونها و کنترل مغز در روند کاهش وزن از ۲۴ نفر شرکت کننده در یک کلینیک کاهش وزن در تحقیق استفاده کردند. قبل از شروع یک رژیم غذایی ۱۲۰۰ کیلو کالری روزانه، تمام شرکت کنندگان مورد یک مطالعه MRI عملکردی (Fmri) قرار گرفتند. که در این بررسی مغزی بخشعایی از مغز که با توانایی کنترل میل انسان و خود تنظیمی ارتباط داشتند را مطالعه کردندو نواحی مثل کورتکس پیشانی و جلویی مغزی.

سپس به این افذاد تصاویری از عذاهای اشتهاآور و تصاویر کنترل شده ای از مناظر را نشان میدادند و میزان فعالیت مغزیشان را اندازه گیری مرکدند. داگر می گوید: “هنگامی که ما تصاویری از غذاهای اشتها آور را نشان می دهیم، فعالیت در بخش میانی قشر پیشانی افزایش می یابد.

در طول مطالعه، محققان متوجه شدند که در یک ماه و سه ماه سیگنال دریافتی از قشر پیشانی کاهش یافته است و افرادی که در از دست دادن وزن بیشتر موفق بودند بیشترین کاهش را داشتند. علاوه بر این، سیگنال قشر پیشانی فورناتال که در کنترل خود نقش دارد  در طول مطالعه افزایش یافته است.

Dagher می گوید: “در fMRI، منطقه کنترل خود فعالیت خود را افزایش داد و منطقه ارزش (غذا) فعالیت خود را کاهش داد.” “و میزان تغییر از پیش تعیین شده برای کاهش وزن موفقیت آمیز بود.” در حالیکه همه شرکت کنندگان موفق به کاهش وزن شده بودند، اما کسانی که بیشترین کاهش وزن را به دست آوردند، سطح fMRI نشان داد که توانایی بهتری در کنترل خود دارند. و در پایان مطالعه ۳ ماهه، هورمونهای گرلین و لپتین شروع به بازگشت به حالت اولیه کردند، و این امر نشان می دهد که یک نقطه پایانی جدید به دست آمده است.

او می گوید: “این نتایج نشان می دهد که در کاهش وزن مباحث مرتبط به توانایی افراد در کنترل کردن خود مانند درمان رفتاری شناختی و روان شناسی تغذیه ممکن است مفید باشد، به ویژه هنگامی که استرس باعث تغذیه ی نامناسب شود.” “استرس مکانیسم کنترل قشر جانبی پیشانی را مختل می کند، اما ممکن است افراد را برای یافتن راهکارهای متفاوت در برابر استرس آموزش داد.”

منبع

ارتباط بین مغز و کاهش وزن