کشف ارتباط ژنتیکی و مشکلات ریه

یک گروه تحقیقاتی بین المللی که توسط اعضای دانشکده پزشکی دانشگاه کلرادو رهبری می شود ارتباط ژنتیکی بین بیماری های ریه ای بین ریه و روماتیسم و ​فیبروز ریوی idiopathic را شناسایی کرده است.

یافته ها در شماره جاری مجله پزشکی نیوانگلند منتشر شده است.

جویس لی، مدرس، دانشیار در بخش پزشکی گفت: “با کشف این ارتباط ژنتیکی، اکنون می دانیم که بیماری ریه وابسته به آرتریت روماتوئید و فیبروز ریوی وابسته به ایدئوپاتیک علل مشابهی دارند و ممکن است درمان های مشابهی داشته باشند.”

آرتریت روماتوئید (RA) یک بیماری التهابی و خود ایمنی است که حدود ۱ درصد از جمعیت را تحت تاثیر قرار می دهد. در حالی که به طور معمول با اختلال پیشرفت، با عوارض سیستماتیک و افزایش مرگ و میر همراه است، تا ۶۰ درصد از بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید از شرایط ریوی به عنوان بیماری بینابینی ریه رنج می برند که باعث بروز زخم های پیشرفته در ریه، اختلال عملکرد ریه و مرگ می شود. بیماری های ریوی بینابینی یکی از علل عمده مرگ و میر در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید است.

فیبروز ریوی idiopathic (IPF) شایع ترین نوع فیبروز پیشرونده ریه است. با گذشت زمان، زخم بدتر می شود و تنفس عمیق دشوار میشود و ریه ها نمی توانند اکسیژن کافی دریافت کنند. مدت زمان متوسط ​​ادامه حیات بیماران مبتلا به IPF سه تا پنج سال است. شناسایی و شروع به درمان بیماری قبل از اینکه زخم های ریوی پیشفت کنند و غیر قابل درمان شوند از مشکلاتی است که پزشکان هنوز موفق به حل آن نشده اند.

فرضیه ی پژوهشگران این تحقیق این بود که احتمالا یک عنصر ژنتیکی مشترک بین بیماری ریه RA-بینابینی و IPF وجود دارد. آنها برای آزمودن این فرضیه یک جمعیت متنوع از بیماران مبتلا به RA، شامل کسانی که به بیماری بینابینی ریوی دچار هستند و کسانی که به این بیماری دچار نیستند از کشورهای فرانسه، چین، یونان، ژاپن، مکزیک، هلند و ایالات متحده را جمع آوری کرده مورد مطالعه قرار دادند. تعداد افراد مورد مطالعه بیش از ۶۰۰۰ نفر بود.

محققان دریافتند که یک ویژگی ژنتیکی خاص، شناخته شده به عنوان MUC5B پروموتر نوع  rs35705950, که منجر به تولید افزایش قابل ملاحظه از موکوس در ریه و قوی ترین عامل خطر ژنتیکی برای فیبروز ریوی ایدیوپاتیک است، همچنین قوی ترین عامل خطر برای بیماری های ریوی بینایی است.

دیوید شوارتز، MD، رئیس بخش از پزشکی در دانشکده پزشکی گفت: “این یافته ها ما را قادر به شناسایی کسانی که مبتلا به آرتریت روماتوئید و در معرض خطر فیبروز هستند کرده. همچنین به آنها در طراحی مداخلاتی برای کنترل و پیشگیری بیماری افرادی که دچار آرتریت روماتوئید هستند و تبدیل بیماری آنها به فیبروز ریوی است.”

منبع