انواع، دلایل و درمان روزاسه

روزاسه یک بیماری پوستی مزمن است که بیش از 16 میلیون از شهروندان آمریکا، با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. دلیل اصلی ایجاد آن، هنوز ناشناخته است و هیچ درمان مشخصی برایش وجود ندارد. با این حال، پیشرفت‌های حاصل شده به پزشکان این اجازه را داده است تا این بیماری را از طریق برطرف کردن و به حداقل رساندن علائم و نمودهای آن، کنترل کنند. چهار زیرگروه برای روزاسه وجود دارد. هر زیرگروه، علائم منحصر به فردی دارد. امکان داشتن بیش از یکی از انواع آن، به طور همزمان وجود دارد. علامت آن برآمدگی کوچک و تاول‌گونه‌ی قرمزی است که در دوره‌های عود نمایان می‌شود. به طور معمول، روزاسه، تنها بر پوست بینی، گونه و پیشانی تاثیر می‌گذارد. دوره‌ی عود این بیماری، معمولاً به شکل دایره‌ای اتفاق می‌افتد. به این معنا که علائم برای هفته‌ها یا ماه‌ها وجود دارند. سپس از بین رفته و دوباره باز می‌گردند.

انواع روزاسه

4 نوع روزاسه عبارتند از: روزاسه erythematotelangiectatic یا (ETR): این نوع روزاسه با قرمزی پوست، گرگرفتگی و عروق خونی قابل مشاهده همراه است. روزاسه  papulopustular: این نوع روزاسه با جوش‌های آکنه‌مانند همراه است و اغلب در زنان میانسال دیده می‌شود. روزاسه rhinophyma: نوع نادری از این بیماری است که با ضخیم شدن پوست روی بینی همراه است. این نوع از روزاسه معمولاً در مردان دیده می‌شود و غالباً با نوع دیگری از آن همراه است. روزاسه‌ ocular: علائم این نوع از روزاسه، در اطراف چشم‌ها دیده‌ می‌شود.‌

علائم روزاسه

هر یک از انواع این بیماری، علائم متفاوتی دارد.

علائم روزاسه‌ ETR:

  • قرمزی و گرگرفتگی در مرکز صورت
  • برآمدگی و حساسیت پوست
  • خشکی و زبری و پوسته‌پوسته شدن پوست
  • عروق خونی قابل‌مشاهده
  • سوزش پوست

علائم روزاسه rhinophyma: ضخیم شدن پوست

  • پستی و بلندی دار شدن بافت پوست
  • ضخیم شدن پوست روی بینی
  • ضخیم شدن پوست روی چانه، پیشانی، گونه‌ها و گوش‌ها
  • بزرگ شدن منافذ
  • عروق خونی آسیب‌دیده‌ی قابل مشاهده

علائم آکنه روزاسه

  • برآمدگی‌های آکنه مانند و قرمزی شدید پوست
  • چرب شدن پوست
  • حساسیت پوست
  • عروق خونی آسیب‌دیده‌ی قابل مشاهده
  • پوسته‌پوسته شدن پوست

علائم روزاسه‌ چشمی

  • عروق خونی آسیب‌دیده در پلک‌ها
  • تاری دید
  • احساس وجود داشتن شن و ماسه
  • ورم و قرمزی و اشک چشم
  • سوزش و حساسیت در ناحیه‌ی چشمان
  • خشکی وخارش چشم‌ها
  • حساسیت چشمان به نور
  • ایجاد کیست در ناحیه‌ی چشمان

عوامل ایجاد روزاسه

عامل ایجاد این بیماری هنوز به درستی مشخص نشده است. عامل ایجاد آن می‌تواند ترکیبی از عوامل وراثتی و محیطی باشد. برخی از عوامل ممکن است باعث تشدید علائم شوند که شامل موارد زیر می‌باشند:
  • خوردن غذاهای تند
  • خوردن خوراکی‌هایی که سینامالدهید مرکب دارند مثل شکلات، دارچین، گوجه و مرکبات
  • وجود پروتئین کاتلیسیدین که از پوست در قابل عفونت محافظت می‌کند.
  • انگل پوستی دمودکس و باکتری‌ همراه آن، باسیلوس اولرونیوس
  • داشتن باکتری روده‌ی هلیکوباکتر پیلوری
  • نوشیدن قهوه‌ یا چای داغ

فاکتورهای خطر روزاسه

برخی عوامل و فاکتورها، باعث می‌شود که شما نسبت به دیگران برای ابتلا به روزاسه مستعدتر باشید. بیماری اغلب در افرادی که بین 30 تا 50 سال سن دارند، دیده می‌شود. همچنین این بیماری در بین افرادی که پوست روشن، موهای بلوند و بور و چشمان آبی دارند، شایع‌تر است. برخی از عوامل ژنتیکی نیز در آن موثر هستند. به عنوان مثال داشتن سابقه ابتلا به بیماری در خانواده یا داشتن اجداد اسکاندیناویایی یا سلتی در ابتلا به آن موثر است. زنان نسبت به مردان برای ابتلا به این بیماری مستعدتر هستند. با این حال، مردانی که درگیرش می‌شوند، معمولاً علائم شدیدتری را تجربه می‌کنند.

از کجا بدانیم که به روزاسه مبتلا هستیم؟

پزشکان با معاینه‌ی پوست، به راحتی قادر به تشخیص بیماری  هستند. در برخی از موارد، پزشک برای کسب اطمینان از اینکه شما مبتلا به این بیماری هستید هستید یا درگیر یک بیماری پوستی دیگر هستید، شما را به متخصص پوست ارجاع می‌دهند.

درمان روزاسه

این بیماری قابل درمان نیست. اما می‌توان برای کنترل علائم آن، اقداماتی انجام داد. حتماً از شوینده‌ها و محصولات  پوستی بر پایه‌ی آب و فاقد چربی استفاده کنید. از محصولاتی که دارای الکل، منتول و عوامل لایه‌بردار هستند، استفاده نکنید. این مواد تشکیل‌دهنده باعث تشدید علائم خواهند شد. پزشک، برنامه‌ی درمانی را به کمک شما تهیه خواهد کرد. این برنامه معمولاً رژیمی از آنتی‌بیوتیک‌های خوردنی و کرم‌های آنتی‌بیوتیک است. لیستی از مواد آرایشی مورداستفاده  و غذاهایی که میل می‌کنید، داشته باشید. این کار به شما کمک خواهد کرد که بدانید چه کارهایی علائم شما را بدتر می‌کند. سایر اقدامات مراقبتی شامل موارد زیر است:
  • استفاده از ضد آفتاب و پرهیز از قرار گرفتن در معرض نور مستقیم آفتاب
  • پرهیز از مصرف الکل
  • استفاده از لیزر و نوردرمانی برای برخی از موارد شدید روزاسه
  • درمان میکرودرم برای کاهش روند ضخیم شدن پوست
  • استفاده از آنتی‌بیوتیک و داروهای چشمی برای روزاسه‌ی چشمی
برای داشتن اطلاعات بیشتر در این زمینه با کارشناسان کلینیک تندیس در ارتباط باشید. منبع
ادامه خبر

سابسیژن

ضایعه‌های پوستی ناخوشایند مانند جوش، برآمدگی‌های عمقی و منافذ بسته شده‌ی پوست (اعم از سرسفید و سرسیاه)، آکنه نام دارند. در بسیاری از مواقع، آکنه‌ها، اسکار و جای زخم، به جا می‌گذارند. هرچه زودتر درمان آکنه شروع شود، نیاز به درمان جای آن، کمتر خواهد بود. با این حال، در صورت لزوم، می‌توان از برخی روش‌های درمانی برای از بین بردن اسکارهای ناشی از آکنه استفاده کرد. یکی از این روش‌های درمانی سابسیژن است.

سابسیژن چیست؟

ابتدا ناحیه‌ی موردنظر، علامت‌گذاری شده و سپس لیدوکائین آدرنالین را به موضع تزریق می‌کند. این کار از ایجاد کبودی و همچنین درد در حین درمان، جلوگیری می‌کند.  سپس سوزن را در ناحیه جلو و عقب می‌برد تا نوارهایی که اسکار را به چربی زیر پوستی نگه‌داشته‌اند، از بین بروند. سابسیژن باعث ترمیم و بازسازی بافت زیر اسکار می‌شود. بنابراین فرورفتگی با بالاآمدن ناحیه‌ی زیرین پر می‌شود. درمان بین 15 الی 30 دقیقه طول می‌کشد و مراجع بلافاصله به منزل باز می‌گردد.

سابسیژن برای چه افرادی مناسب است؟

  • در صورت داشتن جای آکنه و اسکارهای عمیق
  • خط خنده‌های عمیق
  • اسکارهای وسیع فرورفته‌ی آبله‌مرغان
  • چین و چروک‌های بسیار عمقی سنین بالا

عوارض سابسیژن چیست؟

سابسیژن، روشی ایمن برای برطرف کردن جای جوش صورت است. با این حال، اندکی درد و تورم طبیعی است. این تورم را می‌توان با استفاده از کمپرس سرد، برطرف کرد. در برخی از موارد اندکی کبودی در محل ایجاد می‌شود. پیشنهاد می‌شود که به منظور جلوگیری از ایجاد کبودی، از مصرف داروهایی مثل آسپرین و داروهای ضدانعقاد خون پرهیز شود.

مزایای سابسیژن چیست؟

  • دوره‌ی نقاهت کوتاه .
  •  می‌توان این درمان را در کلیه‌ی فصول انجام داد.
  • می‌توان از RF فرکشنال، CO2 فرکشنال، میکرودرم نیز در کنار سابسیژن بهره گرفت.
  • نتایج بسیار چمشگیر.

تصویر زیر، نتیجه یک جلسه سابسیژن است.

تعداد جلسات سابسیژن

تعداد جلسات درمان سابسیژن، برای هر فرد متفاوت است و با تشخیص پزشک تعیین می‌شود. تعداد جسات به توانایی پوست برای کلاژن سازی، نوع و عمق فرورفتگی ایجاد شده بستگی دارد. با این حال، به طور معمول این درمان حدود 2 الی 6 جلسه طول می‌کشد. فواصل این جلسات، به طور معمول یک ماه است.

مراقبت‌های بعد از سابسیژن

تا 48 ساعت بعد از انجام درمان، از تماس دادن ناحیه با آب بپرهیزید و در صورت بروز ورم یا کبودی در ناحیه‌ی درمان شده، نگران نباشید و از پمادها استفاده کنید.

هزینه‌ی سابسیژن

این روش، درمان کم هزینه‌ و مقرون به صرفه‌ای است. هزینه‌ی دقیق انجام آن، به عوامل متعددی بستگی دارد و به تشخیص پزشک متخصص، تعیین می‌شود. برای اطلاع دقیقتر از هزینه و فرآیند درمان با کارشناسان کلینیک تندیس در ارتباط باشید.
ادامه خبر

کربوکسی تراپی مو

همان طور که می‌دانید، یکی از درمان‌های غیرجراحی، کم هزینه و بدون خطر و عوارض برای برخی از مشکلات پوستی مانند تیرگی دور چشم، کربوکسی تراپی می‌باشد. با این حال خوب است بدانیم که از کربوکسی‌تراپی برای موارد دیگری از جمله درمان ریزش مو و تقویت رشد مو، استفاده می‌شود. در این مطلب به بررسی کربوکسی تراپی مو خواهیم پرداخت.

کربوکسی تراپی مو چیست؟

کربوکسی تراپی به معنای تزریق گاز دی اکسید کربن است. تزریق گاز کربن دی اکسید به کمک سوزن بسیار نازکی به نام mesotherapeutical needle G30 و به صورت سطحی انجام می‌شود. در صورت تزریق این گاز به کف سر فرد، بدن شروع به تولید اکسیژن بیشتری می‌کند. این اکسیژن به جریان موها وارد می‌شود. گاز کربن دی اکسید خارج شده و جریان خون موثر در رشد موها بالا می‌رود. تکرار این روند، باعث بازگشت نشاط و شادابی به موها و افزایش رشد و پرپشتی مو خواهد شد.

کاربردهای کربوکسی تراپی

  • کاهش ریزش مو
  • کاهش گودی و سیاهی دور چشم
  • بهبود اسکار به جا مانده از سوختگی و آکنه و جراحی
  • بهبود ترک‌های پوستی مانند ترک‌های بعد از زایمان
  • کاهش سلولیت‌ها
  • جوانسازی صورت و دست‌ها

عوارض کربوکسی‌ تراپی مو

از آن جا که گاز کربن دی اکسید به صورت طبیعی در بدن انسان‌ها وجود دارد و برای آن ضرری ندارد؛ ورود این گاز به بدن مضر نیست. این گاز پس از انجام تزریق به بدن وارد شده و سپس از طریق ریه از بدن بیرون می‌رود. بنابراین کربوکسی تراپی عوارض و خطری ندارد و سلامت مراجع را تهدید نمی‌کند.

تعداد جلسات کربوکسی تراپی

برای کسب نتیجه‌ی ایده‌آل موردنظر، به طور معمول 6 تا 10 جلسه کربوکسی‌تراپی انجام می‌شود. این تعداد جلسات به صلاحدید پزشک متخصص تعیین می‌شود. بنابراین، ممکن است با تشخیص پزشک تعداد جلسات کمتر یا بیشتری مورد نیاز باشد.

قبل از کربوکسی‌تراپی مو چه کارهایی باید انجام داد؟

با توجه به غیرتهاجمی بودن درمان، کربوکسی‌ تراپی مو نیازی به آمادگی خاصی ندارد.

مزایای کربوکسی تراپی مو

کربوکسی‌تراپی مو روشی غیرجراحی، کم‌هزینه، بدون عوارض و موردتایید FDA آمریکا است. این درمان با سایر روش‌های درمانی تداخلی ندارد. شما قادر خواهید بود در کمترین زمان و با صرف کمترین هزینه، نتایج چشمگیری را مشاهده کنید.

دوره‌ی نقاهت کربوکسی‌ تراپی مو به چه شکل است؟

همان‌طور که در بالا گفته شد، کربوکسی‌ تراپی عوارض و آمادگی قبل از انجام خاصی ندارد. با این حال، ممکن است در صورت حساس بودن پوست مراجع، اندکی کبودی و احساس گرما در محل تزریق ایجاد شود که به سرعت مرتفع می‌شود. بهتر است تا 24 ساعت بعد از انجام کربوکسی‌ تراپی از رفتن به استخر و حمام، پرهیز شود.

کربوکسی تراپی مو برای چه افرادی مناسب است؟

افرادی که از ریزش مو و کم‌پشتی مو رنج می‌برند، می‌توانند از کربوکسی تراپی به منظور روشی برای برطرف کردن این عارضه، استفاده کنند.

کربوکسی تراپی مو برای چه افرادی مناسب نیست؟

حتماً قبل از انجام کربوکسی تراپی مو، با پزشک متخصص مشورت کنید. با این حال می‌توان گفت که به صورت کلی، کربوکسی‌ تراپی مو برای افراد زیر مناسب نیست:
  • زنان باردار
  • افراد مبتلا به بیماری‌های تنفسی جدی
  • افراد مبتلا به نارسایی های کلیوی و قلبی-عروقی
  • افراد مبتلا به سرطان و در حال گذراندن دوره‌ی شیمی درمانی
  • افراد مصرف‌کننده‌ی داروهای کورتونی

هزینه‌ کربوکسی تراپی مو

کربوکسی تراپی مو، درمانی کم هزینه است. هزینه‌ی دقیق کربوکسی تراپی توسط  پزشک تعیین می‌شود. برای کسب اطلاعات درباره هزینه و روند کربوکسی تراپی، با ما در تماس باشید.
ادامه خبر

درباره‌ی مراقبت از موها در پاییز چه می‌دانید؟

با پایان رسیدن تابستان و شروع فصل پاییز، باید در نحوه‌ی مراقبت‌ از موها تغییراتی اعمال کرد. هوای پاییزی، خشک و سرد است و باعث می‌شود که موهای شما وز، شکننده و خارج از کنترل شود. در این متن به بررسی راه‌هایی برای مراقبت از موها در پاییز می‌پردازیم.
  • موهای خود را دم اسبی نبندید.

دم‌اسبی بستن مو، استایل خوبی برای روزهای گرم تابستان است. با این حال این مدل مو، باعث ایجاد فشار به کف سر می‌شود. از آن‌جایی که در فصول سرد، موها خشک می‌شوند؛ این مدل مو برای فصول سرد مناسب نیست. موهای خود را در پاییز و زمستان باز بگذارید. در صورتی که یک یا دوبار در هفته، از مدل موی دم‌اسبی استفاده می‌کنید، هیچ وقت با این مدل مو نخوابید.
  • موهای خود را نوک‌گیری کنید.

حتماً هر دو یا سه ماه، یکبار انتهای ساقه‌ی موهای خود را کوتاه کنید. تابش نور خورشید در تابستان، می‌تواند باعث آسیب دیدن و سوختن موهای شما شود. هر قدر موهای شما بلندتر باشد، احتمال شکننده شدن موهای شما بیشتر است.
  • آّبرسانی بیشتری به موهای خود انجام دهید.

داشتن روتینی از ماسک‌ها برای موهایتان ضروری است. این کار باعث حالت‌دهی به ساقه‌ی موهای شما و براق شدن آن‌ها خواهد شد. برای مقابله با گره‌خوردگی‌های ناشی از پوشیدن روسری یا کلا، دوبار در هفته، از کاندیشنرهای قوی مو استفاده کنید. اگر دو یا سه بار در هفته و فقط برای ده دقیقه، برای موهای خود وقت بگذارید، نتیجه‌ی آن‌ را خواهید دید.
  • محصولات متناسب با فصل انتخاب کنید.

استفاده از دستگاه‌های حرارتی مثل سشوار، اتو مو و بابلیس می‌تواند باعث آسیب دیدن موهای شما به ویژه در فصول سرد شود. بنابراین حتماً در روتین مراقبت از موهای خود در زمستان، استفاده از محصولاتی مانند کرم مو، موس، سرم، اسپری را بگنجانید. برای جلوگیری از شکننده شدن موهایتان، قبل از استفاده از سشوار یا اتو مو، از محصولات محافظ در برابر حرارت استفاده کنید.
  • شامپو و حالت‌دهنده‌ی جدیدی بخرید.

سعی کنید از محصولاتی برای شستن موهای خود استفاده کنید که گردوغبار و دود و عوامل محیطی را از روی موها بشویند اما روغن‌ طبیعی مو را از بین نبرند.
  • از جادوی روغن نارگیل غافل نشوید.

این ماده‌ی کاملاً طبیعی، موفق شده است که محبوبیت خود را دوباره احیا کند. روغن نارگیل برای پوست و مو فواید بسیاری دارد. دو قاشق چای خوری از روغن نارگیل را به موی خود بزنید. در صورتی که کف سر شما چرب است، از مالیدن روغن نارگیل به کف سر، خودداری کنید. بیشتر روغن را به ساقه‌ی مو بزنید. کلاه حمام روی موهای خود قرار دهید. بعد از 30 دقیقه، موها را با شامپو و آب ولرم بشویید. بعد از اینکه موها را بشویید، متوجه نرم شدن مو خواهید شد.
  • از شستن مکرر موها، خودداری کنید

اگر هرروز موهای خود را می‌شویید، وقت آن رسیده است که در روتین مراقبت‌ از موهای خود در زمستان، تغییر ایجاد کنید. بیش از حد شستن موها، روغن‌های طبیعی مو را که باعث رطوبت‌رسانی و حفاظت از مو می شوند؛ از بین می‌برد. این روغن‌ها در فصول سرد بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارند. سعی کنید فاصله‌ی بین شستن موهایتان را بالا ببرید. اگر عادت دارید که موهیتان را یک روز در میان بشویید، دوروز در میان را امتحان کنید. اگر احساس می‌کنید که موهای بیش از حد خشکی دارید، هر سه روز یکبار را امتحان کنید.
  • بدن خود را هیدراته نگه دارید.

آیا می‌دانید که هر تار مو از 25 درصد آب تشکیل شده است؟ آبرسانی بدن از درون شروع می‌شود. نوشیدن آب کافی به تقویت رشد مو از ریشه تا نوک، کمک می‌کند. نوشیدن آب به داشتن پوست سر سالم‌تر کمک می‌کند و از مشکلاتی مانند خشکی، خارش و شوره‌ی کف سر در طول زمستان جلوگیری می‌کند. در صورتی که آب کافی ننوشید، پوست خسته و رنگ‌پریده به نظر می‌رسد. همین موضوع درباره‌ی سلامت مو نیز صادق است. هیدراته نگه داشتن بدن باعث جلوگیری از موخوره و شکننده شدن مو می‌شود.
  • در فصل‌های سرد از رنگ‌ موهای تیره استفاده کنید.

سایه‌روشن‌های بلوند را برای تابستان نگه دارید. در پاییز و زمستان از رنگ‌های تیره استفاده کنید. رنگ‌های تیره برای زمستان مناسب‌تر و به‌روزتر هستند. علاوه بر این تعداد دفعاتی که نیاز به دکلره دارید، کمتر می‌شود. اگر می‌خواهید در طول زمستان، موهایی براق، سالم داشته باشید. دکلره کردن مو به شما کمک نخواهد کرد!
  • حتماً قبل از بیرون رفتن از خانه، موهای خود را خشک کنید.

قبل از خروج از منزل، حتماً موهای خود را کاملاً خشک کنید. در غیر اینصورت موهای شما بسیار شکننده خواهد شد. در صورتی که نمی‌خواهید از سشوار استفاده کنید؛ موهای خود را در شب بشویید تا صبح احتیاجی به خشک کردن موها، قبل از بیرون رفتن از منزل نداشته باشید. در صورتی که واقعاً وقت ندارید و باید با موهای خیس، از خانه بیرون بروید؛ موهای خود را با کلاه یا روسری بپوشانید. هر چقدر کمتر در معرض عوامل هوای سرد قرار بگیرید، بهتر است.
  • از ابریشم غافل نشوید.

استفاده از شال‌های پشمی و پنبه‌ای در زمستان، محبوبیت زیادی دارد. با این حال خوب است بدانیم که استفاده از پنبه و پشم، باعث شکننده شدن مو می‌شود. ابریشم از نازک شدن، گره خوردن و موخوره‌ی مو جلوگیری می‌کند. پشم و پنبه، ممکن است هنگام لمس احساس نرمی داشته باشند. با این حال بافت آن‌ها، باعث آسیب دیدن و شکننده شدن مو می‌شود. به همین علت است که استفاده از روبالشی‌های ابریشمی توصیه می‌شود. برای اطلاعات بیشتر با متخصصین پوست و موی کلینیک تندیس در ارتباط باشید.

ادامه خبر

7 درمان برای عود اگزما در فصول سرد

آیا در فصول سرد دچار خارش می‌شوید؟ این موضوع ممکن است نشانه‌ی اگزما باشد. اگزما حالتی است که باعث می‌شود پوست ملتهب و قرمز و بسیار خشک شود. اگزما عموماً در کودکان تشخیص داده می‌شود. با این حال، گاهی اوقات برای اولین بار در بزرگسالی نیز بروز پیدا می‌کند. عود اگزما در فصول سرد شایع است چرا که هوا از حد معمول خشک‌تر است. در ادامه‌ی مطلب، هفت راه‌حل برای مقابله با عود اگزما در سرمای پیش رو آمده است.

اگزما چیست؟

اگزما یا درماتیت آتوپیک، شرایطی است که در طی آن، کهیرهای پوسته‌پوسته و خشک و دارای خارشی بر روی سطح پوست ظاهر می‌شوند. اگزما ممکن است تا حدی ایجاد خارش کند که فرد درگیر اگزما حتی در خوابیدن نیز دچار مشکل باشد. در صورتی که اگزما دارید، ممکن است علائم زیر را تجربه کرده باشید:
  • خارش شدید به خصوص در شب
  • پوست حساس و ملتهب
  • پوست خشک، ضخیم و پوسته‌پوسته شدن
  • تاول‌های برآمده و کوچکی که ممکن است در صورت خارش، مایعات از آن ترشح کند
  • پوسته‌های خشک قرمز یا قهوه‌ای-خاکستری بر روی پوست
اگزما اغلب در کودکان دیده می‌شود. برای یکی از هر ده کودک تا سن 5 سالگی، اگزما تشخیص داده می‌شود. حدود 50 درصد از کودکان مبتلا به اگزما، در بزرگسالی نیز اگرما خواهند داشت. به طور معمول کسی در بزرگسالی برای اولین بار به اگزما مبتلا نمی‌شود ولی چنین چیزی غیرممکن نیست. به اگزما، «درماتیت آتوپیک» نیز گفته می‌شود. آتوپیک به شرایطی اشاره دارد که زمانی رخ می‌دهد که فردی به آلرژن‌های موجود در محیط مثل گرده‌ی گل، بیش از حد حساسیت داشته باشد. درماتیت نیز برای توصیف پوست ملتهب به کار می‌رود. نیمی از کودکانی که اگزما دارند، مستعد داشتن آسم یا تب یونجه هستند.عوامل متعددی ممکن است موجب عود اگزما شوند.

چرا اگزما در فصول سرد بیشتر می‌شود؟

شاید بدانید که عود اگزما در فصول سرد بیشتر اتفاق می‌افتد. ترکیب هوای خشک با سیستم‌‌های گرمایشی داخلی می‌تواند موجب خشک شدن پوست شما شود. اگزما به این علت رخ می‌دهد که پوست قادر به حفظ رطوبت خود نیست. این عود کردن‌ها ممکن است به علت پوشیدن چند لایه لباس روی یکدیگر، گرفتن دوش با آب داغ و یا استفاده از چند لحاف با هم باشد. این‌ها کارهایی هستند که احتمال این که شما در فصول سرد آن‌ها را انجام دهید، بیشتر است. اگزما ممکن است به دلایل زیر نیز ایجاد شود:
  • عفونت
  • محرک‌های پوست
  • استرس
  • قرار گرفتن در معرض برخی آلرژن‌ها مثل گرد و غبار و شوره‌ی حیوانات خانگی

برای مقابله با مشکلات ناشی از اگزما در فصول سرد، از نکات زیر استفاده کنید:

از دوش گرفتن با آب داغ بپرهیزید

از آن‌جایی که گرما ممکن است باعث خشک شدن پوست شما شود، باید از گرفتن دوش‌های خیلی داغ در فصول سرد بپرهیزید. به جای این‌کار از آب ولرم استفاده کنید و سعی کنید کمتر دوش بگیرید یا حمام کنید. برای حفظ رطوبت پوست خود در طول استحمام، به آب، مواد رطوبت‌رسان بیفزایید. از محصولاتی استفاده کنید که به طور خاص برای استحمام تولید شده‌اند. کودکانی که به اگزما دچارند، نباید بیشتر از 5 الی 10 دقیقه استحمام کنند. بعد از دوش گرفتن یا حمام کردن، بدن خود را با حوله نسایید. این کار ممکن است باعث ساییده شدن  اگزمای شما و نتیجتاً خارش بیشتر شود. گرفتن نم بدن به صورت ضربه‌ای از این اتفاق جلوگیری کرده و باعث به جا ماندن رطوبت بر روی پوست می‌شود.

 از یک صابون ملایم استفاده کنید

اگر اگزما دارید، پوست شما بسیار حساس است. از صابون‌ها و سایر مواد شوینده که مواد افزودنی مضر دارند، بپرهیزید. از محصولات غیرعطری و فاقد الکل استفاده کنید. از مواد شوینده‌ی لباس دارای عوامل صابونی قوی بپرهیزید. از شوینده‌هایی استفاده کنید که برای پوست حساس تعبیه شده‌اند.

آب زیاد بنوشید

هیدراته نگه داشتن بدن می‌تواند به هیدراته نگه داشتن پوست کمک کند. حداقل در روز، هشت لیوان آب بنوشید. این کار باعث می‌شود که پوست شما رطوبت خود را حفظ کند. این هشت لیوان می تواند شامل چایی، قهوه، هات چاکلت یا هر نوشیدنی دیگری باشد. می‌توانید لیمو را برش داده و آب لیمو را به آب اضافه کنید تا طعم بهتری داشته باشد

از یک مرطوب‌کننده‌ی غلیظ استفاده کنید.

اگر اگزما دارید، پوست شما به آبرسانی زیادی نیاز دارد. از مرطوب‌کننده‌های غلیظ استفاده کنید و بلافاصله بعد از استحمام آن‌ها را روی پوست خود مالش دهید. استفاده از وازلین با مشورت پزشک نیز می تواند برای حفظ رطوبت پوست مفید باشد. لوسیون‌ها برای از بین بردن اگزمای فصول سرد، چندان موثر نیستند. برای عودهای دردناکی که توام با خارش هستند، می توانید از کرم‌هایی استفاده کنید که حاوی هیدروکورتیزون هستند. قبل از استفاده از این کرم‌ها، با پزشک معالج خود مشورت کنید. ممکن است پزشک شما، کرم قوی‌تری برای درمان شما در نظر داشته باشد. فراموش نکنید که در طول روز، بیش از یک بار از کرم مرطوب کننده استفاده کنید.

از مکمل‌های ویتامین D استفاده کنید

بر اساس مطالعه‌ی انجام شده توسط بیمارستان عمومی ماساچوست، استفاده از مکمل های ویتامین دی در فصول سرد، باعث جلوگیری از عود کردن اگزما می‌شود. این پژوهش 100 کودک مدرسه‌ای اهل مغولستان را بررسی کرد. نتبجه‌ی این پژوهش این بود که دانش‌آموزانی که به طور روزانه از مکمل ویتامین D استفاده کردند، در طول زمستان، علائم واکنشی اگزمای کمتری از خود نشان دادند. شما می‌توانید برای تحریک تولید ویتامین D، از نور فرابنقش استفاده کنید. با این حال مکمل‌های ویتامین دی، قیمت چندانی ندارند و تهیه‌ی آن، دشوار نیست.

از دستگاه بخور استفاده کنید

سیستم گرمایشی شما، هوای گرم زیادی در فضای اتاق تولید می‌کند. این کار باعث می‌شود که پوست مستعد آکنه‌ی شما، تحریک شود. از یک دستگاه بخور برای تعدیل این هوای گرم و خشک استفاده کنید. یک دستگاه بخور می‌تواند باعث برگشتن رطوبت به هوای اتاق شود. برخی از دستگاه‌های بخور قابل حمل هستند و برخی از آن‌ها قابلیت اتصال به دستگاه گرمایشی را دارند. هر سه روز یکبار دستگاه را تمیز کرده و مرتباً آب درون دستگاه را عوض کنید. این کار باعث می‌شود که هوایی که تنفس می‌کنید، سالم باشد.

از تماس با برخی مواد پرهیز کنید

برخی از الیاف مانند پشم، نایلون و سایر الیاف می توانند پوست شما را تحریک کرده و باعث ایجاد اگزما شوند. همچنین این الیاف ممکن است باعث ایجاد گرمای شدید و نهایتاً عود اگزما شوند. لباس‌هایی مانند لباس‌های پنبه‌ای بپوشید که به بدن شما اجازه‌ی تنفس بدهد. از پوشیدن چندین لایه لباس روی یکدیگر بپرهیزید. از این هفت روش، یک برنامه‌ی روزمره برای خود ایجاد کنید تا در فصول سرد درگیر خارش و التهاب و درد ناشی از اگزما نباشید. برای اطلاعات بیشتر با پزشکان متخصص حاضر در کلینیک تندیس در ارتباط باشید.    
ادامه خبر

آیا از عوارض کمبود خواب آگاهید؟

کمبود خواب می‌تواند تاثیرات منفی جبران‌ناپذیری بر سلامتی شما داشته باشد. تحقیقات جدید نشان می‌دهند که هنگامی که مردان در دهه‌ی سوم زندگیشان (۲۰-۳۰ سالگی) تنها ۵ ساعت در شب می‌خوابند، نحوه‌ی متابولیز چربی در بدن آن‌ها دستخوش تغییر می‌شود. بدن به جای تبخیر لیپوپروتئین‌های غنی از تری‌گلسیرید‌، شروع به ذخیره‌ی چربی می‌کند. پژوهش دیگری نشان می‌دهد که تعداد افرادی که خواب کافی شبانه ندارند، در حال افزایش است. تداوم فقدان خواب کافی در شب ممکن است منجر به بروز مشکلاتی شود. عوارض کمبود خواب شامل دیابت، چاقی، افزایش تنش و سیستم ایمنی سرکوب شده می‌باشد.

نداشتن خواب کافی شبانه می‌تواند تاثیرات چشمگیری بر سلامت کوتاه مدت و بلندمدت ما داشته باشد که شامل مشکلات سلامت روان تا نحوه‌ی ذخیره‌ی چربی می‌شوند.پژوهش‌های اخیر، شواهد متعددی ارائه می‌دهند که مبنی بر آن است که فقدان خواب کافی می‌تواند _ و دارد_ اثرات مخربی بر سلامت فردی و جمعی ما می‌گذارد.بدیهی است که داشتن خواب کافی شبانه، به تقویت سیستم ایمنی ما کمک می‌کند و با کاهش نرخ ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی و متابولیک مانند چاقی و دیابت نوع ۲ در ارتباط است. پژوهشگران دانشگاه ایالت پنسیلوانیا اظهار می‌دارند که یکی از روش‌های آسیب ناشی از فقدان خواب این است که فرد پس از خوردن یک وعده‌ی غذایی با چربی بالا، کمتر احساس سیری می‌کند.

نتایج مطالعات خواب

مطالعه‌ای که اخیراً در مجله‌ی پژوهش لیپید منتشر شد، نشان می‌دهد که چگونه ۵ ساعت خواب در ۴ روز هفته و سپس ده ساعت خواب برای جبران کمبود خواب‌های قبلی، بر سلامت ۱۵ مرد سالم ۲۰ ساله تاثیر می گذارد.آرفئو باکستون، یکی از پژوهشگران ارشد این مطالعه می‌گوید: «لیپیدها، تبخیر نمی‌شدند بلکه ذخیره می شدند.». متخصصین هنوز به طور دقیق نمی‌دانند که چرا داشتن خواب کافی تا این حد اهمیت دارد. با این‌حال بر این باورند که استرس ناشی از کار نه تنها بر خواب ما تاثیر می گذارد، بلکه کمبود خواب نیز باعث استرس‌زا شدن کار خواهد شد.

پژوهش دیگری که توسط دانشگاه ایالتی بال انجام شد، نشان داد که تقریباً یک سوم آمریکایی‌های شاغل ۷ ساعت یا کمتر از ۷ ساعت می‌خوابند. به گفته‌ی آنان این وضعیت هر سال رو به وخامت می‌رود. این مطالعه در بین سال‌ها ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸، ۱۵۰ هزار فرد بزرگسال آمریکایی را بررسی کرد. نتایج به دست آمده نشان داد که سال ۲۰۱۰، ۳۱ درصد افراد خواب کافی نداشتند. این رقم در سال ۲۰۱۸ به ۳۶ درصد رسید.نتایج این پژوهش، برای زنان و مردان تا حد زیادی شباهت داشت. با این حال، برخی از مشاغل و نژادها بیشتر در معرض این مساله قرار دارند. این یافته‌ی مهمی است چراکه آمریکا در حال حاضر شاهد بالا رفتن میزان بیماری‌های مزمن در تمامی سنین است و بسیاری از این بیماری‌ها به مشکلات خواب مرتبطند.

چه کسانی کمتر از بقیه می‌خوابند؟

پژوهشگران به این نتیجه رسیده‌اند که آفریقایی-آمریکایی‌ها و چندنژادی‌ها بیشترین درصد را داشته‌اند. ۴۵% هر گروه، اذعان داشتند که خواب کافی ندارند. بین ۴۳ تا ۵۰ درصد افرادی که در مشاغل مرتبط به ارتش، مراکز بهداشتی و پلیس کار می‌کردند، اظهار داشتند که از کمبود خواب رنج می‌برند. ۴۱ درصد افرادی که در مشاغل تولیدی، جابه‌جایی و حمل و نقل فعالیت داشتند نیز اظهارات مشابهی داشتند. این موضوع برای بسیاری از مشاغل با استرس بالا صادق است که با تصمیمات مرگ و زندگی دست و پنجه نرم می‌کنند. از آن‌جا که ساعات کاری این افراد نیز غالباً زیاد است، داشتن یک برنامه‌ی روتین خواب برای آن‌ها دشوار است.

محققین می‌گویند که نه تنها خواب ناکفی با مشکلات جسمی و روحی، کاهش بازدهی و مرگ زودهنگام همراه است، بلکه مساله‌ی اصلی این است که هیچ دلیل واضحی برای این که چرا افراد کمی به اندازه‌ی کافی می‌خوابند؛ وجود ندارد. آن‌ها می گویند که با توجه به تغییر محیط کار آمریکایی‌ها و داشتن ساعت‌های کاری طولانی‌تر و دسترسی بیشتر به تکنولوژی و دستگاه‌های الکترونیک، افراد بیشتر از قبل «شب بیداری» دارند.

علاوه بر این، بالا رفتن استرس کاری و بالارفتن روزافزون شرایط سخت، ممکن است با کاهش مدت زمان خواب مرتبط باشد. پژوهشگران بر این باورند که کارفرمایان می‌توانند در راستای حصول اطمینان از استراحت کافی کارمندان خود، گام‌هایی بردارند.چرا که وقتی که رانندگان، پزشکان و پرستاران از کمبود خواب رنج ببرند، همه‌ی افراد جامعه آسیب خواهند دید.

افرادی که در حوزه‌ی بهداشت و درمان فعالیت می کنند با پژوهشگران هم‌نظرند. یکی از پزشکان ارشد هاوایی، دکتر شانون ماکائو می‌گوید: نداشتن خواب کافی بر نحوه‌ی تفکر و واکنش‌دهی ما تاثیر می‌گذارد که این امر موجب کاهش  هوشیاری افراد حوزه‌ی سلامت خواهد شد. علاوه بر این در طول زمان، این امر می تواند احتمال بروز خطاها را بالا برده و کیفیت زندگی نامناسبی به همراه داشته باشد.

عوارض کمبود خواب

از نظر جسمانی، کمبود خواب نه تنها منجر به چاقی و دیابت می‌شود، بلکه فشار خون بالا، سیستم ایمنی ضعیف، کاهش میل جنسی و ریسک مرگ زودهنگام را به همراه دارد. از نظر روانی نیز، کمبود خواب می‌تواند منجر به اضطراب، افسردگی، پارانویا و حتی توهم شود. در کودکان، کمبود خواب می‌تواند منجر به بیش‌فعالی شود که ممکن است با اختلال بیش‌فعالی نقص توجه (ADHD) اشتباه گرفته شود. یکی از دلایلی که افراد کمبود خواب دارند، کار و مسئولیت‌های اجتماعی آن‌ها است. این کارها شامل استفاده‌ی بیش از حد از تکنولوژی به منظور به روز بودن در شبکه‌های اجتماعی نیز هست. صفحه‌های دستگاه‌هایی مانند گوشی تلفن همراه، تبلت، کامپبوتر یا تلویزیون‌ها، نور آبی از خود ساطع می‌کنند. این نور آبی با الگوهای خواب ما تداخل دارد. این مساله کار را برای استراحت کردن مغز سخت‌تر می‌سازد. توصیه می‌شود که ۱ الی ۲ ساعت قبل از خواب، از استفاده از این دستگاه‌ها پرهیز کنید. همچنین می‌توان از دستگاه‌هایی مانند فیت‌بیت، برای بررسی الگوهای خواب استفاده کرد. در نهایت خوب است بدانیم که می‌توانیم از پیشرفت‌های حاصل شده در تکنولوژی به نفع خود استفاده کنیم.  

ادامه خبر

تفاوت بین آبرسان و مرطوب کننده چیست؟

شاید شما فکر کنید که آبرسانی، کاری است که صرفاً افرادی انجام می‌دهند که پوست خشکی دارند. یا تنها منحصر به افرادی است که پوستشان دهیدراته شده و نیاز به آبرسانی و رسیدگی دارد. با این حال، خوب است بدانید که آبرسانی پوست دقیقاً مانند آبرسانی به بدن است. بدن شما برای داشتن ظاهر و حس بهتر، احتیاج به آبرسانی دارد. فارغ از نوع پوست شما، پوست نیز به آبرسانی نیاز دارد. حال این سوال مطرح می شود که آّبرسانی دقیقاً به چه معناست؟ تفاوت مرطوب کننده و آبرسان چیست؟ از بین محصولات متفاوت اعم از کرم، ژل و روغن‌های موجود در بازار، چگونه بهترین گزینه‌ را انتخاب کنیم که رطوبت موردنیاز پوست خود را تامین کنیم؟

تفاوت آبرسان و مرطوب‌کننده

از نظر علمی، مرطوب‌کننده یک اصطلاح کلی برای انواع مرطوب‌ کننده است:

  •  اسید چرب و روغن  (emollients): نرم‌کننده‌هایی که در لوسیون‌ها وجود دارند. ترک‌های کوچکی که بین سلول‌های پوست ایجاد می‌شوند را پر می‌کنند.
  • اسکوالن:  روغن با منشا روغن زیتون
  • اکلاسیو (occlusive): مرطوب کننده‌هایی مانند وازلین که روی پوست قرارگرفته و مانع تبخیر آب پوست می‌شوند.)
  • هومکتانت  (Humectants): از اجزای دیگر لوسیون، با جذب رطوبت پوست را مرطوب نگه می‌دارند. همچنین بدن را برای تولید بیشتر مواد مومی شکل که مانع از دست دادن رطوبت می‌شود، تشویق می‌کنند.

پری رومانوفسکی، داروساز زیبایی و بنیان‌گذار شرکت بیوتی برینز می‌گوید: «دو واژه‌ی آبرسان و مرطوب‌کننده، عناوینی برای بازاریابی هستند و برندها این دو را هرطور که بخواهند تعریف می‌کنند.» با این که هیچ استاندارد مشخصی برای تعریف مرطوب‌کننده و آبرسان وجود ندارد، برندهای مختلف از این دو اصلاح برای تفکیک نحوه ی رطوبت‌رسانی به پوست، استفاده می‌کنند.

آیا آب، مرطوب‌کننده‌‌ی خوبی است؟

آب به تنهایی آن‌قدر قوی نیست که بتواند پوست را مرطوب نگه دارد. علاوه بر این احتمال دارد که بعد از اینکه از حمام بیرون بیایید، به همراه روغن‌های طبیعی پوستتان تبخیر شود. در واقع خوب است بدانید که هرقدر بیشتر پوست خود را بشویید و بعد از آن از مرطوب کننده و آّبرسان استفاده نکنید، احتمال بیشتری وجود دارد که پوست شما خشک شود.

مرطوب‌کننده‌ها، موادی بر پایه‌ی روغن هستند که عوامل اکلاسیو مانند روغن معدنی یا وازلین یا امولینت‌هایی مانند روغن‌های گیاهی یا استر دارند.این‌ها از طریق ایجاد لایه‌ای بر سطح پوست و جلوگیری از تبخیر آب، عمل می‌کنند. همچنین باعث می‌شوند که پوست کمتر خشک باشد و نرم شود. رومانوفسکی می‌گوید: «آبرسان‌ها شامل موادی مانند گلیسرین یا هیالورونیک اسید هستند که هومکتانت نام دارند. هومکتانت‌ها آب را از محیط یا پوست جذب کرده و آن‌ها رو بر روی پوست، حفظ می‌کنند.

دانستن تفاوت بین این دو و نحوه‌ی عملکردشان اهمیت بسیاری دارد.چراکه استفاده از هر کدام تاثیر مهمی بر سلامت پوست شما دارد. هدف نهایی ممکن است یکسان باشد _ داشتن پوستی هیدراته_ اما برنامه‌ی موردنظر برای رسیدن به این هدف، به نوع پوست شما بستگی دارد.

چه محصولی برای پوست شما مناسب است؟

محصولات بسیار متنوعی در بازار وجود دارند، از بالم‌ها گرفته تا روغن‌ها، از ژل‌ها تا پمادها، ولی حقیقت این است که بیشتر این محصولات، کار یکسانی انجام می‌دهند. دکتر رومانوفسکی می‌گوید: «بیشتر محصولات و لوسیون‌های پوستی شامل مواد اکلاسیو و امولینت و هومکتانت هستند و به طور همزمان کار مرطوب‌کنندگی و آبرسانی را انجام می‌دهند. شکلی که محصول دارد _ژل، بالم، روغن، کرم و …_ تاثیر چندانی در عملکرد محصول ندارد. بلکه آن چه موثر است مواد تشکیل‌دهنده‌ی آن محصول است. شکل محصول تنها بر نحوه‌ی استفاده از محصولات تاثیر می گذارد»

با توجه به آن‌چه در بالا ذکر شد، همیشه روی محصول را بخوانید تا از مواد تشکیل دهنده‌ی آن آگاه شوید. گاهی اوقات ممکن است پوست شما تنها به یکی از دو محصول _آبرسان و مرطوب‌کننده_ احتیاج داشته باشد، نه هردوی آن‌ها. با داشتن اطلاعات بیشتر درباره‌ی نوع پوست خود، بیشترین میزان آبرسانی را خواهید داشت.

اگر پوست خشکی دارید، از یک مرطوب‌کننده‌ی غلیظ‌تر استفاده کنید.

اگر پوست شما به طور طبیعی در طول سال، خشک است و گاهی پوسته‌پوسته می‌شود, احتمال آن می‌رود که این موضوع به دهیدراته شدن آب و هوایی مربوط نباشد. صرفاً پوست شما در نگهداری رطوبت مشکل دارد. به همین علت، لازم است که برای نگه داشتن رطوبت پوست، یک لایه‌ی محافظتی بر سطح آن ایجاد کنید. یک مرطوب‌کننده‌ی امولینت غلیظ به جلوگیری از تبخیر آب از سطح پوست کمک می‌کند. در صورت مناسب بودن فرمول محصول، محصول مذکور قادر خواهد بود که تمام مواد موردنیاز پوست شما را حتی در طول زمستان تامین کند.

بهترین راه‌حل برای آبرسانی پوست به شدت خشک چیست؟

دکتر رومانوفسکی می‌گوید بهترین راه‌حل برای پوست‌های واقعا خشک عوامل اکلاسیو است. راه‌حل چنین پوستی، همان روش قدیمی استفاده از وازلین و محصولات وازلینی است. با این حال اگر استفاده از وازلین برای شما خوشایند نیست، استفاده از شی باتر یا روغن کانولا یا روغن دانه‌ی سویا مناسب است. مواد تشکیل‌دهنده‌ای که حتماً باید امتحان کنید شامل این مواد است: وازلین، روغن‌های گیاهی، مانند روغن‌ جوجوبا و روغن‌ نارگیل است

بهترین راه‌حل برای آبرسانی پوست دهیدراته چیست؟

اگر پوست دهیدراته‌ای دارید، باید به شکل فعالانه‌ای، آب را به پوست خود برگردانید. به دنبال سرم آبرسانی باشید که اسید هیالورونیک داشته باشد. تحقیقات نشان داده است که هیالورونیک اسید بهترین ماده‌ی آبرسانی پوست است. اسید هیالورونیک تا 8 برابر وزن خود، آب درون خودش نگه می‌دارد و مقدار هیدرات موردنیاز پوست را به آن برمی گرداند. مواد تشکیل‌دهنده‌ای که حتما باید امتحان کنید شامل عسل، آلوئه‌ورا و اسید هیالورونیک است.

بهترین راه‌حل برای آبرسانی پوست چرب چیست؟

اگر پوست چربی دارید، از آبرسان‌ها و مرطوب‌کننده‌هایی که بر پایه‌ی آب هستند استفاده کنید. صرفاً داشتن پوست چرب، به این معنا نیست که پوست شما دهیدراته نیست. اگر پوست شما دهیدراته باشد، ممکن است مشکلات چربی پوست شما تشدید شود. پوست چرب نمی‌تواند به خوبی رطوبت را نگه دارد. از آن‌جا که رطوبت پوست از بین می‌رود، پوست دهیدراته خواهد شد و باعث می‌شود که پوست چربی بیشتری تولید کند. این چرخه‌ بی‌انتهاست و تنها راه برای متوقف کردن این چرخه، آبرسانی مناسب پوست است. به دنبال مرطوب‌کننده‌ها و آبرسان‌های غیرکومودن‌زا باشید. محصولاتی که بر پایه‌ی آب هستند، روی پوست سبک‌تر هستند و منافذ شما را نمی‌بندند.

چگونه بدانیم که یک محصول، در دسته‌ی مرطوب‌کننده‌ها جا می‌گیرد یا آبرسان‌ها؟

سوالی که مطرح می‌شود این است که کدام محصول برای هیدارته نگه داشتن پوست، بهتر است؟ آبرسان یا مرطوب‌کننده؟ پاسخ احتمالاً هردوی آن‌ها خواهد بود. همان‌طور که پیش‌تر گفته شد؛ همه‌ی این‌ مسائل به نوع پوست شما بستگی دارد و اغلب کرم‌ها، هردوی این ‌کارها را انجام می‌دهند. در ذیل، جدولی کاربردی برای کمک به تشخیص این‌که مراقبت پوستی شما صحیح است یا خیر، آمده است.

آبرسان و مرطوب کننده ماده تشکیل دهنده
آبرسان هیالورونیک اسید
آبرسان گلسیرین
آبرسان آلوئه ورا
آبرسان عسل
مرطوب کننده روغن هایی مثل روغن نارگیل و بادام
مرطوب کننده شی باتر
مرطوب کننده روغن های گیاهی مثل سکوالن، جوجوبا، درخت چای
آبرسان موسین حلزون
مرطوب کننده روغن های معدنی
مرطوب کننده لانونین
آبرسان اسید سیتریک
آبرسان اسید لاکتیک
عملاً نه آبرسان است و نه مرطوب‌کننده. سرامید‌ها لایه‌ی حفاظتی پوست را تقویت کرده و مانع از دست رفتن رطوبت پوست می‌شود. سرامیدها
   

استفاده‌ی همزمان از آبرسان و مرطوب‌کننده، می‌تواند مفید باشد. استفاده از هومکتانت‌هایی مانند اسید هیالورونیک و سپس استفاده از اکلاسیو‌هایی مانند روغن‌های گیاهی برای حفظ رطوبت پوست، موثر است. اگر به دنبال راهکار ساده‌تری برای انجام آبرسانی و رطوبت‌رسانی هستید، از محصولی استفاده کنید که هردوی این‌کارها را با هم انجام می‌دهد. ماسک‌های صورت، گزینه‌ی مناسبی برای این کار هستند. برای اطلاعات بیشتر با کارشناسان کلینیک تندیس در ارتباط باشید.

ادامه خبر